miércoles, 28 de diciembre de 2022

Aliento en breve

Me estoy embrutecendo (en forma) para liberar mi alma (en fondo). 

jueves, 22 de diciembre de 2022

Agmídala

Cuando ser quien eres causa conflicto es cuestión de supervivencia llevarlo con discreción, pero a riesgo de perderse unx mismx.

¡Felices días!

lunes, 19 de diciembre de 2022

Piel de ambición


¿Qué ruda distracción ha devuelto esta antigua decepción?

Te encanta que esté ahí, que acompañe en tu concreción diaria de caminos, mientras admiramos esas cosas de ahí fuera, y nos incomodamos con otras de ellas; o pica el silencio, o mientras sigo desapareciendo en nuestros diálogos, destinados a conformarte (supongo) y me conformas con aplauso (supongo que) para que me quede.

 ¿Será esta vez mi imaginación o será mi razón comprendiendo que quizás esto, y nada más, sea toda nuestra historia?

Cumples, conformas para que me conforme, y espero. Se detiene todo, sin consuelo, durante tu siembra encaminada.

De momento espero, empeñada mi alma, por si de irme otra vez me arrepiento y por si el quedar responde a mi llamada.

Libreto

Dicen que cayó, en dos mundos paralelos, la misma obra redactada.

En uno, ni en voz alta fue leída: ¿cobra algún sentido?

En otro, mal leída y menos fiel representada ¿a caso ha existido?

sábado, 17 de diciembre de 2022

Bis

Mis planes provisionales se han convertido en una larga y punitiva prórroga, ese síntoma de persistencia a lo que tú llamas abandono.

El problema no es no ser atípico; el problema es la insistencia en que serlo, y sobre todo, ejercer como tal es lo único válido. Así gobierna la psicopatía y así se da de bruces el pensamiento crítico, en su obstinada naturaleza de ser genuino.

Aunque resucites cientos de veces, de igual manera podría venir alguien describiendo, de todas, la única muerte que conoces y la única muerte a la que temes, en el extenuante debate entre elegir conflicto interno o externo, aunque este último sea ambos al tiempo.

martes, 6 de diciembre de 2022

Desencanto

"No es" maltrato si apagan toda tu luz para llamarte luego escoria o débil; "no es maltrato" si se supone que lo ejerce quien, (se supone) sólo se preocupa por ti, en un destinado esfuerzo por amarse a sí mismx. 

Para quien no entiende nada, la depresión es estar todo el tiempo demostrando estar fatal, y a su vez vivir como si no se tuviera tal dolencia, para convencer a otrxs de que sí se hace suficiente esfuerzo. 

Densidades

Alguien inventó algún día el tiempo en forma de línea; desde entonces escaló con despotismo.

Cayó otro peso y tocó aprender ligereza. No parezco entender la importancia de ser fuerte, a distracción más bien se asemeja la cubierta de herida asolada en irreal asepsia. Entraña nunca vista.

Te desconcierta que en un día resuelva años y que por años sea "más de lo mismo"; bastante es que no tenga un vicio. Consejo de avinagrado quicio.


sábado, 3 de diciembre de 2022

Envergadura

[galego]

Non temas, non hai, en baleiro, 
nin sequera de aldraxe a memoria.
Despois de mancado outra vez,
has de ver e entender a historia. 

Avioneta do alén de agarimo, 
dalgún xeito a man hei tender,
O acerto ha fiar o teu rostro:
navega a carón dos teus pés.


[español]

No temas, no hay, en huecos, 
ni siquiera el rencor de memoria.
Después, herido de nuevo,
verás como entiendes la historia. 

Navío de un cielo devoto,
mi mano que sigue tendida;
certeza tejida en tu rostro,
al fin, a tus pies es rendida.

jueves, 24 de noviembre de 2022

Intrínsecamente adecuada

Me gusta lo típicamente "femenino" (y lo "masculino", también). No tengo tampoco ningún en conveniente con lo que pueda considerarse "sexy", hay encanto en cada aspecto de la vida. El problema viene de la imposición y también del poder llegar a sentir que "dar la talla" es algo extrínseco, diferente a lo que en realidad es, que es ser quien eres, el valor personal e individual que cada cual tiene.

En mi paso por un empleo en particular, en el que lo de menos eran los horarios casi imposibles y mis compañeros y compañera no podrían haber sido mejores. ¿Qué parte es la que no se veía? Pues además de forzar e a fingir que no sufría de crisis de pánico (puros malabares con esto y el dolor de rodillas que no comfesaba), había otro aspecto incómodo e igual de invisible.

En el momento de recibir mi uniforme, había una diferencia en esto muy normalizada. El uniforme masculino podría ser perfectamente "unisex", pero no lo era. La versión femenina era mucho más escotada, y puesto que vivía con la preocupación de no poder moverme tranquilamente porque sentía que en cualquier momento se me saldría algo del sitio, sugerí la opción de usar un modelo masculino, para poder realizar cualquier actividad sin la preocupación constante de si el algún momento iba a quedar en evidencia.

Es verdad que no sería tan grave que algo "se saliera del sitio", al final hay que ser natural con todo, pero a donde voy: este tipo de estrés es muy común e invisible, porque puede ser difícil manejar el estrés que supone el peso de cuestiones tan superfluas como inquisidoras. Mal si no cumples un estereotipo por no cumplirlo, independientemente de tu desempeño, y mal también si sí locumples, proque al fin parece que tu labor en sí es lo de menos.

¿Que si puntualmente hay que entrar en la piel de un personaje e ir con el atuendo que sea? Ok, pero va en el personaje, y no en el valor de una. 

¿Que si el uniforme femenino me parecía antiestético? Para nada, yo diría que me gustaba incluso más que el masculino que yo pedía, pero el tema a debate es esta lucha cuya distracción quería evitarle a mi mente. 

No vales más por ir más recatada y tampoco por "mostrar", porque en realidad ni muestras, ni ocultas: eres. 

martes, 22 de noviembre de 2022

Libre

Jamás se encarnó del todo el aporte que se supone; mi imaginación no acabó de bajar a tierra. La aparente calma perdió su pantalla no conmutativa.

Esperar a que la gente entienda para vivir es una esperanza pésima. Por eso mismo oír un día <<eres libre>> sonó a condena, que no era. 

 La rebeldía ahora es otra, menos estética pero más bella. Juega a la ley de Murphy y cada día es un mensaje del pecho, por lo bajo, entre olas cósmicas golpeadoras: sacuden esta amalgama de sedimentos, que reconstruyen o deforman. 

Morfeo pide que le cuente de ti para arroparme ¿he dicho que precisamente a ti me recuerda? Prefiero decir "re-cuerda", para que no me abduzca la locura.

lunes, 21 de noviembre de 2022

Sensible

No siempre son planes faraónicos los que toman más energía y tiempo, ni aparecen necesariamente mapeados en retrato histriónico.


También están esas luchas que se levantan en esfuerzo callado; mantenidas por riguroso equilibrio, que al menor descuido, ofrece su causa a la gravedad.

sábado, 12 de noviembre de 2022

Tao

Ni guardé compostura por cuerda ni paré por desalmada.

Mucho valor en juicio; mucha visión sesgada. Quien no sabía del entorno y condición me decía descentrada.

Quien me cree en vida sana me dice equilibrada y quien supo de lesión me creyó descontrolada.

martes, 8 de noviembre de 2022

Tenue

Crea ilusión de atenciones: podría hasta dejar... ¿hacia dónde iba? Y por cumplir tu espectativa ir olvidando aquéllo que en principio era. Y por seguir de heredada, culparé a mi pinta, obviando el fondo en tinta; apagada.

martes, 1 de noviembre de 2022

Mínima



Me gustaría abrazarte y decírtelo asusta, porque lo siento egoísta y porque irme ahora es lo mejor que sé hacer, al no poder otra cosa, mientras me ahogan las gentes de soledad feroz. 


Me apetece abrazarte y me apetece llorar; de dos cosas, llorar es lo único que puedo. Y tú allá, sin entender nada.

viernes, 30 de septiembre de 2022

Articulación

Mi rodilla no dio más de sí, si no fue por rogarte. Juras, ha roto de querer saltar alto o alcanzar(te). Yo sé que en Oz no hay arma grata: tuve que hacerlo por haberme desplumado, figura profana en falsa plata y sin soporte claro; maniatada antes y ahora también sin pata.

Cometa

Arde el deseo de volver a verte y ni el océano sofoca las ganas.
Intento apagarlo a solas, o con tu ayuda, salvavidas de aria escasa. 

¿Crees que hay que echar más gotas o esperar al alba, que bajes del cielo a volarnos entre estatuas?




viernes, 23 de septiembre de 2022

Fobia social [galego]

Son consciente e estou agradecida polas persoas de valor que hai na miña vida, iso non cambia, pero teño fobia social.

Non me victimizo; sei que é a miña loita e que en parte logro por momentos poñer unha especie de barreira (que non máscara) desde a que logro unha conducta bastante serea, ás veces con naturalidade e outras veces con ese pánico saboteando mentres o corpo segue a cumplir co libreto na medida do que quede capaz. 

Entendo que é difícil de comprender para quen non o vive así, isto combinado co caractér solitario, que me empurra por obriga a illarme de cando en cando para soportar o mundo emocional e atopar os sentidos intrínsecos.

A cotío, o simple feito de facer un plan sinxelo (pero social), se resulta nun momento especialmente sensible, pode supoñer días de preocupación, boicot e ansiedade constante.

O que ocorre é que, mesmo así, e intercalando con esta imperativa necesidade de pregarme en min mesma, tamén é reconfortante volver ahí fóra a superar esas pequenas cousas ás que despois de freitas só queda quitarlles importancia, ou, como parte do mesmo problema, rumiar en angustia por vivir unha vez máis unha experiencia interna de inadecuación con traxe de impostora.

martes, 13 de septiembre de 2022

Llamada

El ruído no quita vacío y la compasión no quita el drama, por eso me es más cómodo lo esquivo sin intentar en bucle una llamada.

Silencio... del que tanto hablo.

Vacío

De nuevo se cuentan necrológicas para estadística de lo que ya no hay remedio.

Y de nuevo me siento en serio embalsamada como si el supuesto, de inspiración pasada, surtiera efecto.

Y de nuevo me entrego a la vida; cuerpo muerto, y que alce lo que a golpes yo no muevo.

Quita el aire que haya en medio, que por una vez un vacío será bueno.

lunes, 5 de septiembre de 2022

Pigmalión

Pigmalión está dormido: hagámoslo saber.

Pigmalión no sueña: sólo duerme; es sonámbulo y sólo duerme y no despierta.

Pigmalión ronca, ronca pero no sueña; no sueña pero duerme. Se levanta y se acuesta dormido siempre. 

Pigmalión está cansado. Duerme acostado, levantado, duerme y ronca pero duerme y no sueña.

Duerme-ronca, ronca-acuesta, acuesta-levanta, levanta-duerme: sin soñar siempre. 

lunes, 29 de agosto de 2022

Resurrección

Tal vez si supieras como me cuesta, a menudo, arrastrar mi existencia a lo largo del día entenderías... 

Tal vez porque no nos vemos tanto juzgas que no tengo gran historia, porque entiendes mi ambición pero desconoces que he estado en blanco.

Tal vez porque comprendo no entiendas que casi siempre ando con el corazón roto y ya ni ayuda necesito, sino vivir en la pérdida y resucitar, hasta que resucitar sea cada vez más frecuente o la caída sea definitiva. 

sábado, 20 de agosto de 2022

Elíseo

Te imité soltando canción al viento,  sin "maktub" ni nada: canción sola.

Te soñaba,  te encuentro en cada estación,  finjo,  es cierto (y no sé si decías tú algo así, pero así lo pienso) estás cual sigilo al lado para estar yo al tuyo y "per non morire al primo incontro".

sábado, 23 de julio de 2022

Ojalá hasta pronto

Me invade Melancolía, y sin hacer notar, viajo a pasado y futurible en fantasías. Como de costumbre, entendernos cuesta, por palabras mal cruzadas. Supongo, me querrás callada: ¿Aún me extrañas? ¿Me echas de menos? Aunque quiera no puedo odiarte, pero intento. Aunque no quiera, he de amarte; Sé que te inquieto. ¿Llegará hasta ti lo que yo siento? ¿ Viajará hacia ti lo que yo pienso? Déjà - vù tras déjà-vù, y a saber si hay algo cierto.

jueves, 30 de junio de 2022

Oda al silencio

Siento que la noche me entiende mejor, que ella escucha el sutil sentimiento; me gusta pensar que viaja hacia ti y en algún momento del sueño nos perdonamos. 

En el silencio está la señal: ¿será posible oír aquí dentro?

 Dame otra clave que no cuestione, a excepción de si lo que traes no es bueno; en ese caso, deja el silencio abierto para no lograr jamás entenderlo. 

lunes, 27 de junio de 2022

Si el habla no es canto

Ahora vuelvo a recordar que en aquel entonces, cuando aún escribía a lápiz, me hacía la misma pregunta de porqué el habla no es canto, por qué el canto no es habla o por qué no vivimos cantando.

domingo, 29 de mayo de 2022

Derivado



¿Habías pensado en tanto amor junto?

Mañana y hoy poco habrá que no se cuestione si tu tragedia hubiera sido evitable de haber conocido a tiempo un regazo más amable.

Cuentan que con la misma torpeza creció otro amor, donde por última vez fue sofocado el interminable sufrimiento, para dejar sus brazos más vacíos que nunca. 

De arriba se puede ver que al lado, hubo quien, alado, acogió al fin esa historia tuya en un abrazo más liviano.

sábado, 30 de abril de 2022

Pegaso

Seguro que la última vez que nos hemos visto ya estaba padeciendo por esta alienación de la adaptación excesiva; no ha sido si no, una vez más, que hasta la más crítica urgencia no me sentí merecedora, o al menos resignada a atender y recuperar el centro.

En el fondo es simple, y es  de esa sencillez desarrollada que viene lo complejo ¿entiendes?; y aunque no, seguiré con la tarea de volver a ello.

Días atrás pensaba en esas máscaras de atajo que hacen del vínculo sólo un público.

"Anacronópete" no es suficiente para alas de Pegaso. 

lunes, 14 de febrero de 2022

El juego "yo-yo"

¿Sueño de ensueño o de energía exenta?
Aparcado juego de corazón "yo-yo" 
¿dónde hallar el color violeta?
Un poco por Blake, otro poco por Tesla.


lunes, 31 de enero de 2022

A-nota

Si total, lo empírico obetiva lo subjetivo y la subjetividad está probada en lo empírico... 
... de siempre sabemos que lo finito está en lo infinito y no por ello lo limita.