lunes, 19 de diciembre de 2022

Libreto

Dicen que cayó, en dos mundos paralelos, la misma obra redactada.

En uno, ni en voz alta fue leída: ¿cobra algún sentido?

En otro, mal leída y menos fiel representada ¿a caso ha existido?

martes, 6 de diciembre de 2022

Densidades

Alguien inventó algún día el tiempo en forma de línea; desde entonces escaló con despotismo.

Cayó otro peso y tocó aprender ligereza. No parezco entender la importancia de ser fuerte, a distracción más bien se asemeja la cubierta de herida asolada en irreal asepsia. Entraña nunca vista.

Te desconcierta que en un día resuelva años y que por años sea "más de lo mismo"; bastante es que no tenga un vicio. Consejo de avinagrado quicio.


sábado, 3 de diciembre de 2022

Envergadura

[galego]

Non temas, non hai, en baleiro, 
nin sequera de aldraxe a memoria.
Despois de mancado outra vez,
has de ver e entender a historia. 

Avioneta do alén de agarimo, 
dalgún xeito a man hei tender,
O acerto ha fiar o teu rostro:
navega a carón dos teus pés.


[español]

No temas, no hay, en huecos, 
ni siquiera el rencor de memoria.
Después, herido de nuevo,
verás como entiendes la historia. 

Navío de un cielo devoto,
mi mano que sigue tendida;
certeza tejida en tu rostro,
al fin, a tus pies es rendida.

martes, 22 de noviembre de 2022

Libre

Jamás se encarnó del todo el aporte que se supone; mi imaginación no acabó de bajar a tierra. La aparente calma perdió su pantalla no conmutativa.

Esperar a que la gente entienda para vivir es una esperanza pésima. Por eso mismo oír un día <<eres libre>> sonó a condena, que no era. 

 La rebeldía ahora es otra, menos estética pero más bella. Juega a la ley de Murphy y cada día es un mensaje del pecho, por lo bajo, entre olas cósmicas golpeadoras: sacuden esta amalgama de sedimentos, que reconstruyen o deforman. 

Morfeo pide que le cuente de ti para arroparme ¿he dicho que precisamente a ti me recuerda? Prefiero decir "re-cuerda", para que no me abduzca la locura.

lunes, 21 de noviembre de 2022

Sensible

No siempre son planes faraónicos los que toman más energía y tiempo, ni aparecen necesariamente mapeados en retrato histriónico.


También están esas luchas que se levantan en esfuerzo callado; mantenidas por riguroso equilibrio, que al menor descuido, ofrece su causa a la gravedad.

martes, 8 de noviembre de 2022

Tenue

Crea ilusión de atenciones: podría hasta dejar... ¿hacia dónde iba? Y por cumplir tu espectativa ir olvidando aquéllo que en principio era. Y por seguir de heredada, culparé a mi pinta, obviando el fondo en tinta; apagada.

martes, 1 de noviembre de 2022

Mínima



Me gustaría abrazarte y decírtelo asusta, porque lo siento egoísta y porque irme ahora es lo mejor que sé hacer, al no poder otra cosa, mientras me ahogan las gentes de soledad feroz. 


Me apetece abrazarte y me apetece llorar; de dos cosas, llorar es lo único que puedo. Y tú allá, sin entender nada.

viernes, 30 de septiembre de 2022

Articulación

Mi rodilla no dio más de sí, si no fue por rogarte. Juras, ha roto de querer saltar alto o alcanzar(te). Yo sé que en Oz no hay arma grata: tuve que hacerlo por haberme desplumado, figura profana en falsa plata y sin soporte claro; maniatada antes y ahora también sin pata.

Cometa

Arde el deseo de volver a verte y ni el océano sofoca las ganas.
Intento apagarlo a solas, o con tu ayuda, salvavidas de aria escasa. 

¿Crees que hay que echar más gotas o esperar al alba, que bajes del cielo a volarnos entre estatuas?




martes, 13 de septiembre de 2022

Llamada

El ruído no quita vacío y la compasión no quita el drama, por eso me es más cómodo lo esquivo sin intentar en bucle una llamada.

Silencio... del que tanto hablo.

Vacío

De nuevo se cuentan necrológicas para estadística de lo que ya no hay remedio.

Y de nuevo me siento en serio embalsamada como si el supuesto, de inspiración pasada, surtiera efecto.

Y de nuevo me entrego a la vida; cuerpo muerto, y que alce lo que a golpes yo no muevo.

Quita el aire que haya en medio, que por una vez un vacío será bueno.

lunes, 5 de septiembre de 2022

Pigmalión

Pigmalión está dormido: hagámoslo saber.

Pigmalión no sueña: sólo duerme; es sonámbulo y sólo duerme y no despierta.

Pigmalión ronca, ronca pero no sueña; no sueña pero duerme. Se levanta y se acuesta dormido siempre. 

Pigmalión está cansado. Duerme acostado, levantado, duerme y ronca pero duerme y no sueña.

Duerme-ronca, ronca-acuesta, acuesta-levanta, levanta-duerme: sin soñar siempre. 

lunes, 29 de agosto de 2022

Resurrección

Tal vez si supieras como me cuesta, a menudo, arrastrar mi existencia a lo largo del día entenderías... 

Tal vez porque no nos vemos tanto juzgas que no tengo gran historia, porque entiendes mi ambición pero desconoces que he estado en blanco.

Tal vez porque comprendo no entiendas que casi siempre ando con el corazón roto y ya ni ayuda necesito, sino vivir en la pérdida y resucitar, hasta que resucitar sea cada vez más frecuente o la caída sea definitiva. 

sábado, 20 de agosto de 2022

Elíseo

Te imité soltando canción al viento,  sin "maktub" ni nada: canción sola.

Te soñaba,  te encuentro en cada estación,  finjo,  es cierto (y no sé si decías tú algo así, pero así lo pienso) estás cual sigilo al lado para estar yo al tuyo y "per non morire al primo incontro".